მარფა, მუსტანგი

სოფელში ასეთი შთამბეჭდავი შესვლის შემდეგ მოვხვდი სუფთა, ფიქალით მოკირწლულ ქუჩაზე, ქუჩა ვიწრო იყო, გარშემო თეთრი ქვის სახლები, როგორც ყველგან მუსტანგში, ძალიან თბილოდა. დრო იყო დამესვენა, ჩაი დამელია და ასე განმეგრძო სოფლის დათვალიერება. ცოტაც გავიარე და ჩვეული წარწერა შემხვდა Hotel – roof top restaurant, გარეთ “ბირჟა” იყო. ჩავუარე ბირჟას და შევედი. მოვხვდი “პატიოში” ისე ახლო აღმოსავლეთის…

მარფა, ნეპალი, სოფლის შესასვლელი

იმას რომ ჰიმალაებში დიდი სოფლის შესასვლელთან ვარ სალოცავი ბორბლების რიგით მივხვდი. ასე წითლად შეღებილი ბორბლები პრინციპში მხოლოდ ჰიმალაებში ვნახე. ასე გამოიყურება შესასვლელი. უკვე გვარიანად მომწყურდა და ცხელი ჩაისთვის სამშობლოს გავყიდდი. აურა გავაუმჯობესე ბორბლების დატრიალებით და შემდეგ ეს სტუპები შემხვდა. სტუპებს ტიბეტურად მანტრები აწერია. ამის შემდეგ ეს შთამბეჭდავი კარიბჭე დამხვდა. როგორც მივხვდი ჯომსომი მოხერხებული ადგილი იყო…

გზა მარფასკენ, ნეპალი

დილით ბიჭები მიფრინავდნენ პოჰარაში. საუზმის შემდეგ გავაცილე აეროპორტში და შემდეგ თავისუფალი და კვლავ მარტო ვიყავი. მარფამდე 6 კილომეტრია. მარფა სოფელია კალი-განდაკის ხეობაში, ცნობილია უნიკალური გემრიელი ვაშლებით, მდებარეობს 2600 მეტრის სიმაღლეზე. წაკითხული მქონდა რომ სოფელი ძალიან ლამაზია, და თურმე ბრიტანეთის სამეფო კარი სწორედ აქედან მარაგდება ვაშლებით. უკანასკნელი რამდენად მართალია არ ვიცი, მაგრამ ვაშლი აქ მართლაც კარგი…

დაბრუნება ჯომსომში. ნეპალი.

გათენდა. გამოვძვერი ოთახიდან დატენილი ფოტოაპარატით, სახურავზე ავედი და ამომავალი მზის სხივებში მთების და სოფლის გადაღება დავიწყე…. სახურავიდან თავი კიდევ უფრო მეტად მეგონა შატილში. ახლოს ახლოს სახურავები და ხის ვიწრო კიბეები ზუსტად როგორც შატილშია. ცოტა ხანში ჩემი ახალი ამხანაგებიც ამოძვრნენ სახურავზე და დაიწყო დილის ფოტოსესია. ბუდისტური შატილი. არ გაგონებთ? მონასტრიდან ისმოდა მანტრების კითხვის ხმა… შატილი –…

მუკტინაჰი, ნეპალი, 3800 მეტრის სიმაღლეზე

მუკტინაჰი, ტაძარი 3800 მეტრის სიმაღლეზე, ტორონგ ლა უღელტეხილის ძირში. ინდუისტებისთვისაც და ბუდისტებისთვისაც აქ წმინდა ადგილია. ანაპურნას მყინვარებიდან 108 წყარო ჩამოედინება აქ. კარმის განსაწმენდათ მორწმუნეები ამ წყაროებში განიბანებიან. ინდუისტები და ბუდისტები მშვიდად თანაცხოვრობენ და სალოცავებსაც მშვიდად იყოფებ. აქაც რამდენიმე ინდუისტური და ბუდისტიური ტაძარია გვერდი-გვერდ. ამ საფეხურებს ავუყევი, ავუყევი, ყოველი ნაბიჯი ძალიან დამღლელი იყო, ჰაერი არ იყო…

მუკტინაჰისკენ ბოლო აღმართები. ნეპალი

ხეობას შევუყევით, საბოლოო მიზანი კი არ ჩანდა. ალბათ სადღაც იქ, ამ აღმართს ზემოთ არის მუკტინაჰი, ბუდისტებისთვის და ინდუისტებისთვის წმინდა ადგილი… ჯერ კი ჩვენს სოფელს გადმოვხედეთ… გაღმა ჯჰონგი ჩანდა ბაღებში ჩაფლული კიდევ ერთი შატილი ჰიმალაებში. აღმართებს ავუყევით, ჩანთის გარეშე სიარული ისე არ ჭირდა, თუმცა 3500 მეტრი თავისას შვრებოდა მაინც. მიზანი კიდევ არ ჩანდა. ვმკითხაობდით, რომელი გორის…

ჯჰარკოტი, ნეპალი – ჰიმალაებში შატილი

 ჯჰარკოტის შესასვლელს როგორც იქნა მივაღწიეთ. ტურისტულობა სოფელს მხოლოდ ამ დაფით ეტყობა, რომელიც მის შესასვლელშია გამოჭიმული და მასზე გესთჰაუსებია დატანილი. სასტუმროს არჩევანი ჩემს ახალ ნეპალელ ამხანაგს მივანდე ასე რომ ამ თემაზე არც მიფიქრია… პატარა აღმართი იყო ასავლელი რაც ბოლო ძალებს მაცლიდა….  ყველა ბუდისტური სოფლის შესასვლელში ასეთი პატარა სვეტებია, შავი, თეთრი და წითელი, რას აღნიშნავს არ ვიცი….…

გზა ჯჰარკოტისკენ გაგრძელება. ნეპალი

სერპანტინებიც ამოვიარე და ამ ხედით დასატკბობად მიწაზე დავჯექი, ზურგჩანთა მოვიხსენი და მოვდუნდი. ამასობაში კაგბენიში გაცნობილი ბიჭებიც წამომეწივნენ და ისინიც დასასვენებლად ჩამოსხდნენ. დასვენების შემდეგ, როგორც ზღაპრებშია, დავძმობილდით და გზას ერთად გავუდექით. გზა ასე გამოიყურებოდა, შედიოდა ამ ხეობაში, სადაც მუკტინაჰის ტაძარია სადღაც იქ შორს, რამდენიმე სოფელი და ბოლოდ ტორონგ ლას უღელტეხილი. ხეობაში ლამაზი ხედები დაგვხვდა. ხრიოკი არემარე…

დილის კაგბენი. გზა ჯჰარკოტისკენ. ნეპალი

 გამთენიისას გავიღვიძე და ცოტა ხანში ფოტოაპარატ მომარჯვებული საუზმის მოლოდინში სახურავზე ავძვერი. როგორც ყველა პატიოსან ბუდისტურ სახლს, ჩვენსასაც დროშემი ამშვენებდა. მზე ჯერ არ იყო ამოსული, ჰაერი სუსხიანი იყო, კუჭი ცარიელი, დილის ფოტოსესიისთვის იდეალური დრო და განწყობა. სასტუმროს სხვა ბინადრები ჯერ არ ჩანდნენ.  აივანზე ჯიხვის თუ იაკის თავისქალა დამხვდა.  და ხედი კალი-განდაკის ხეობაზე და აკრძალულ ზემო მუსტანგზე.…