ჯჰარკოტის მისადგომებთან. ჰიმალაები, ნეპალი

გზა იწელებოდა… აგერ ახლოს ვართ უკვე, კიდე ცოტაც, მაგრამ მივდიოდით, მივდიოდით, ვტკბებოდით ულამაზესი ხედებით, და მაინც შორს ვიყავით. კიდევ ერთ საათს მოვუნდით ნანატრ ჯჰარკოტამდე მისასვლელად… გზად ბევრი ფოტო გადავიღეთ. თითქოს არაფერი, მაგრამ 3500 მეტრზე გაიშვიათებული ჟანგბადი გვაცლიდა ენერგიას. ზურგჩანთა კი თითქოს უფრო და უფრო მძიმდებოდა, ყოველ ნაბიჯზე ნახევარ კილოს იმატებდა, ყოველ აღმართზე კი 2-3 კილოს.…

გზა ჯჰარკოტისკენ გაგრძელება. ნეპალი

სერპანტინებიც ამოვიარე და ამ ხედით დასატკბობად მიწაზე დავჯექი, ზურგჩანთა მოვიხსენი და მოვდუნდი. ამასობაში კაგბენიში გაცნობილი ბიჭებიც წამომეწივნენ და ისინიც დასასვენებლად ჩამოსხდნენ. დასვენების შემდეგ, როგორც ზღაპრებშია, დავძმობილდით და გზას ერთად გავუდექით. გზა ასე გამოიყურებოდა, შედიოდა ამ ხეობაში, სადაც მუკტინაჰის ტაძარია სადღაც იქ შორს, რამდენიმე სოფელი და ბოლოდ ტორონგ ლას უღელტეხილი. ხეობაში ლამაზი ხედები დაგვხვდა. ხრიოკი არემარე…